16/11/09

Ο ουρανός της ύπαρξης

Ζωή σε μαύρο κι άσπρο
Μα υπάρχουν μόνο δυο αποχρώσεις;
Υπάρχουν τόσα γκρι
Τα κενά για να γεμίσεις

Γέμισε την παλέτα τις ψυχής σου
Με τα τρία βασικά
Κι από ‘κει μεμιάς θα ξεπηδήσουν
Και τα συμπληρωματικά

Μουσική χωρίς αλλοιώσεις
Σε κάνει να κλαις πικρά
Μα αν τα πλήκτρα κοιτάξεις
Θα δεις ότι υπάρχουν πολλές

Η ζωή σου είναι το πεντάγραμμο
Κι εσύ είσαι ο συνθέτης
Είναι στα χέρια σου να παίξεις
Όσο πιο απρόβλεπτα μπορείς

Ένα κομμάτι μάρμαρο
Άψυχο σε κοιτάζει
Αλλά σιγά σιγά με υπομονή
Θα πάρει το άμορφο ζωή

Πιάσε πηλό και κοπίδι
Και ξεκίνα να χαράσεις
Τα ψεγάδια της ύπαρξης σου
Που σ’ εμποδίζουνε να δεις

Ο ουρανός είναι μεγάλος
Γεμίζει χρώμα κάθε αυγή
Και νότες όλη μέρα
Από τον αέρα και τη βροχή

Μα και τα άμορφα διαμορφώνει
Γεμίζοντας νερό τις τρύπες της γης
Μα και τα βράχια διαβρώνει
Δημιουργώντας θαύματα κρυφά