19/12/09

Σκοτάδι και σιωπή




Σκοτάδι και σιωπή, δυο φίλοι μου παντοτινοί, πόσο μου μοιάζουν ,μαζί τους νιώθω ζεστασιά μα και παγωνιά ,χαρά μα και λύπη ,πόσο μου μοιάζουν
Μαζί τους νιώθω ασφαλής ,το σκοτάδι κρύβει ότι με πληγώνει και η σιωπή με νανουρίσματα απαλά με κοιμίζει
Σκοτάδι και σιωπή ,με ακούνε όταν μιλάω, τα λυπημένα μου λόγια δεν χλευάζουν, τα όνειρα μου υποστηρίζουν ,και καρτερικά σιωπάνε όταν βρίζω ,πόσο μου μοιάζουν!
Σκοτάδι και σιωπή παντοτινοί μου φίλοι,φίλοι μου μοναδικοί

17/12/09

Λόγια διχως βάθος





Θα μπορούσα να γράψω χιλιάδες λυπημένα λόγια
για αγάπες που τελείωσαν άδοξα
Θα μπορούσα να γράψω χιλιάδες ερωτικά λόγια
για χαμόγελα ερωτευμένων κοριτσιών
άλλα θα έλεγα ψέματα
και τα λόγια μου θα ήταν κενά
γιατί η αγάπες ήταν μονόπλευρες
και τα ερωτευμένα χαμόγελα δεν ήταν για εμένα
Ετσί εγώ δεν γραφώ για αύτα
Που δεν έχω νιώσει ολοκληρώμενα
Μα ελπίζω πως μια μέρα θα μπορέσω…

15/12/09

Νυχτερινό



Απροσδιόριστοι ήχοι ορίζουν πάλι τη νύχτα
Από έξω, από μέσα όλα μπλεγμένα σε ένα νυχτερινό
Οι σταγόνες κρατούν το ρυθμό και ο άνεμος πλέκει την μελωδία
Σε μια στιγμή που μοιάζει με αέναο στροβιλισμό

Νύχτα μοναχική αγγίζει τα πλήκτρα και πάλι
Κι ένα πιάνο ξεκινά να διηγείται την ιστορία του
Μα το νυχτερινό μπλέκεται με το άλλο αιώνιο νυχτερινό
Καθώς οι νότες ξέφρενες ζητούν να ελευθερωθούν

Μια τέτοια νύχτα οι αισθήσεις αγρυπνούν
Και ξεκινούν οι λέξεις να βρίσκουν τη σειρά τους.