24/6/10

Ξένος

Με κεφάλι σκυφτό
Τα βήματα μου σέρνω
Με συνοδοιπόρο την σιωπή
Και το σκοτάδι οδηγό

Προς το τέλος πηγαίνω
Πίσω δεν κοιτώ
Τι έχω κάνει δεν μπορώ να αντικρίσω
Τα όνειρα μου ερείπια
Τους έρωτες μου στάχτη
Τους δαίμονες συντρόφους
Την ζωή εχθρό


Προς το τέλος πηγαίνω
Μπροστά δεν κοιτώ
Το κτήνος στο τέλος του δρόμου με τρομάζει
Ειρωνικά κοιτάζει
Θοβαμαι θα με δικάσει
Και στο τέλος αδιάφορα
στην ετυμηγορία θα γράψει
“ένας ξένος ήταν, μια σκιά στο φως”