26/11/10

Χωρίς Ρεύμα

Σήμερα το πρωί και πριν ακόμα καλά καλά προλάβω να πιω την πρώτη γουλιά από τον καφέ μου κάτι παράξενο και ανήκουστο για την εποχή μας συνέβη. Το air condition σταμάτησε να λειτουργεί, η τηλεόραση έκλεισε, το ίδιο και το modem. Ναι, ήταν μια διακοπή ρεύματος. Αμέσως μετά από αυτό το γεγονός υπήρξε ο αναμενόμενος εκνευρισμός (μα καλά τί κάνουν και δεν έχουμε ρεύμα;;;;), αλλά αυτός γρήγορα μετατράπηκε σε πανικό... Μα δεν έχω δει τα e-mail μου και δεν μπορώ να δω ή να διαβάσω τις ειδήσεις! Μόνη μου παρηγοριά είναι ότι πρόλαβα να κάνω τον καφέ μου. Φαντάσου νασ είχα καθυστερήσει να σηκωθώ λίγο ακόμα;;;!!! Αυτό για μία εθισμένη στην καφεϊνη θα ήταν ένα πραγματικό πλήγμα. Όσο περνούσε η ώρα και το πρόβλημα συνέχιζε να υπάρχει η ανησυχία μου γινόταν όλο και πιο πραγματική. Κι αν δεν μπορούσε να λυθεί; Δεν θα μπορούσανα κάνω τίποτα!
Αν και πρωί, η μέρα ήταν βροχερή και γι' αυτό αναγκάστηκα να ανάψω κεριά για να βλέπω (το ομολογώ για πρώτη φορά) κι όχι επειδή ήθελα! Εφόσον όμως όλες μου οι επιλογές μου ήταν απαγορευμένες (ακόμα και το τηλέφωνο μιας και είναι ασύρματο) αποφάσισα να ξαπλώσω. Αλλά πού να με πάρει ο ύπνος με τόσες φρικιαστικές σκέψεις να κλωθογυρίζουν στο μυαλό μου; Κι αν από εδώ και πέρα πρέπει να πλένω τα ρούχα στο χέρι;;; Ευτυχώς ξέρω να φωτογραφίζω αναλογικά... Αλλά και πάλι, στους σκοτεινούς θαλάμους πώς θα λειτουργούν οι προντζέκτορες χωρίς ρεύμα; Και όσο το σκεφτόμουν τόσο και χειροτέρευε η κατάσταση... Σιγά σιγά συνειδητοποίησα ότι χωρίς ρέυμα πλεόν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Οι μπαταρίες από τα laptop και από τα κινητά γρήγορα θα εξαντλούνταν και τότε θα ήμασταν αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο. Οργιάζουσα φαντασία μεν, αλλά σε μια τέτοια κατάσταση φαντάζει πολύ αληθινή. Εξάρτηση είναι η κατάλληλη λέξη που χαρακτηρίζει τη σχέση μας με το ρεύμα. Και ειδικά για εμάς που μεγαλώσαμε με αυτό και δεν μπορούμε να διανοηθούμε να ζήσουμε έστω και ένα μικρό χρονικά διάστημα χωρίς αυτό. Η έλλειψη του μάλλον νευρωτικούς μας κάνει. Μήπως παρα-είμαστε εξαρτημένοι;

Υ.Γ. Μόλις τελείωσα να γράφω αυτό το κείμενο είπα: "Ξέρεις τι θα 'ταν ωραίο; Να είχα internet να το έστελνα!"
Υ.Γ.2 Ελπίζω η ζωή να γυρίσει στο "φυσιολογικό" της σύντομα, αν και σε λίγες ώρες (μιας και είναι προγραμματισμένη διακοπή) θα μπορώ να ζήσω τα επιτεύγματα του ανθρώπου.