5/4/12

Chopin, Nocturne no.20 in C sharp minor


Πώς μπορεί ένα νυχτερινό να αποτυπώνει την ιστορία μιας σχέσης, από την αρχή μέχρι το τέλος της; Για την ακρίβεια, την συναισθηματική κατάσταση ενός ατόμου που συνδέεται με κάποιο άλλο σε μια τυπική ερωτική σχέση, που ως επί το πλείστον αποτυγχάνει. Αυτό το νυχτερινό, λοιπόν, με έναν δικό του τρόπο μας αφηγείται (καλύτερα και από ένα μυθιστόρημα θα έλεγα) μια τέτοια ιστορία. Για να γίνει κατανοητός όμως αυτός ο παραλληλισμός θα πρέπει να γίνει μια προσεκτικότερη ακρόαση του κομματιού με κάποιες μικρές παρατηρήσεις. Σε πρώτη φάση, ακουστικά ξεχωρίζουν τα κεφάλαια της ιστορίας. Η διάθεση και οι χρωματισμοί της μουσικής δεν είναι σε όλο το κομμάτι ίδιοι. Τα πρώτα μέτρα όντας στην αρχή μας ορίζουν την τονικότητά μας, το άτομο, με άλλα λόγια το άτομο στην ολότητα του. Αφού έχει προηγηθεί λοιπόν ο ορισμός του ατόμου, το πεδίο είναι ελεύθερο για να ξεκινήσει η ιστορία να αναπτύσσεται. Ξεκινάμε με το κυρίως θέμα του κομματιού, την αρχή και το τέλος του. Μελαγχολία, μοναξιά και αναζήτηση, για να είμαστε και πιο συγκεκριμένοι. Όμως η ζωή δεν είναι τόσο μονότονη και μέχρι το τέλος αυτής της περιόδου έχουμε αρκετά σκιρτήματα-ποικίλματα. Αφού έχει οριστεί πλέον το άτομο και η κατάσταση στην οποία βρίσκεται, το κομμάτι αλλάζει. Γίνεται πιο ανάλαφρο και κατά έναν τρόπο πιο ξέγνοιαστο. Έχει έρθει η στιγμή να καλωσορίσουμε τον έρωτα στο προσκήνιο και μια περίοδο χάριτος. Το τέμπο γίνεται ελαφρώς πιο γρήγορο, ώσπου φτάνουμε στο πιο «παιχνιδιάρικο» σημείο του κομματιού. Όμως σιγά σιγά αυτό το παιχνίδι γίνεται κουραστικό και έχουμε μείωση της έντασης, αλλά και της ταχύτητας, ώσπου κι αυτό το κεφάλαιο αργοσβήνει. Τότε είναι που το άτομο μας ξανασκέφτεται τον εαυτό του πριν από αυτή την ιστορία και υποψίες θυμού εισέρχονται. Ο θυμός αυξάνεται, η προδοσία είναι αναπόφευκτη , ώσπου φτάνουμε στο σημείο όπου όλη η εικόνα της σχέσης και του άλλου ατόμου καταρρέουν. Αυτό δημιουργεί ένα κενό και μια σύγχυση, που στο τέλος τον επαναφέρει στην αρχική του κατάσταση και στην μελαγχολία, ίσως λίγο πιο αλλαγμένο και αποδιοργανωμένο από την αρχή. Και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο κλείνει ο κύκλος μίας ολόκληρης σχέσης.